Trasa 2 — Dwa Sanktuaria

16 maja 2004 roku abp Józef Michalik erygował Sanktuarium św. Józefa Sebastiana biskupa w Korczynie. To jedyne jak dotąd na świecie sanktuarium tego świętego — miejsce kultu Patrona Archidiecezji Przemyskiej.

Józef Sebastian Pelczar urodził się 17 stycznia 1842 roku w Korczynie, w rodzinie rolniczej, jako trzecie z czworga dzieci. W tutejszym poprzednim kościele przyjmował chrzest, pierwszą Komunię świętą i sprawował Mszę prymicyjną.

Zrobił niezwykłą karierę: wykładowca teologii pastoralnej, w latach 1877–1899 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, przez rok jego rektor, założyciel Zgromadzenia Sióstr Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (1894), poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego we Lwowie.

Zmarł w Przemyślu 28 marca 1924 roku w opinii świętości. Jan Paweł II beatyfikował go w 1991 roku, a kanonizował w 2003.

Świątynia powstała w latach 1910–1914 według planów Stanisława Majerskiego, architekta przemyskiego. Sam Pelczar — już jako biskup przemyski — ją konsekrował i ufundował neogotyckie wyposażenie.

Wymiary robią ogromne wrażenie: 50 m długości, 28 m szerokości, 18 m wysokości; dodatkowo organy posiadają 25 głosów.

• Relikwiarz — 2 czerwca 1992 roku, w pierwszą rocznicę beatyfikacji, w ołtarzu Najświętszego Serca Jezusowego umieszczono okazały relikwiarz z relikwiami fundatora świątyni.
• Obraz pędzla Jana Styki — w ołtarzu głównym znajduje się dzieło współtwórcy Panoramy Racławickiej, przedstawiające hołd wszystkich stanów składany Matce Najświętszej.
• Witraże — projektowane przez Stefana Matejkę (bratanka Jana Matejki); zniszczone w 1944 roku, obecne są precyzyjną rekonstrukcją oryginalnych.
• Pamiątki ze starej świątyni — kamienna rokokowa chrzcielnica z XVIII wieku, obraz świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz obraz „Świętej Rodziny”.
• Ołtarze — pięć ołtarzy wykonanych w drewnie koloru czarnego z bardzo bogatą złotą ornamentyką.